#بداهه☺️/ جواب خانم دکتر عباسی/16 فروردین

نقد خانم صولتی:
جسارتا

۱. وزن بیت:
فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (بحر رمل مسدس محذوف)

۲. ردیف و قافیه:

· ردیف: «خواهی» (تکرار شده در پایان هر دو مصراع)
· قافیه: «می» در مصراع اول و «ب» در مصراع دوم (تنها یک حرف یا نیمهجا)

۳. نقد فنی:

· از نظر عروض: وزن کاملاً صحیح و در بحر استاندارد فارسی است.
· از نظر قافیه: قافیه بسیار ضعیف و غیرمعیار است. در قواعد کلاسیک، قافیه باید دست‌کم یک هجای کامل (مثل «آهی»، «راهی») باشد. تک‌حرفی («می» / «ب») قافیهٔ مقبولی نیست و در شعر استادان بزرگ سابقه ندارد.
· از نظر ساختار: به دلیل ضعف قافیه، مصراع دوم عملاً فاقد قافیهٔ مستقل است و «خواهی» به‌تنهایی به عنوان ردیف، بار قافیه را بر دوش نمی‌کشد.
این بیت از نظر عروضی درست است، اما از نظر قافیه‌پردازی کلاسیک، ناقص و سست محسوب می‌شود و شاعران حرفه‌ای از آن پرهیز می‌کنند.

——————————————————————————————————————————————————————–
دوباره من:
ماشاءالله .ممنونم

شاعر بی عروضم من
قلم ام دست خودم نیست
نقطه چرخش اش قلبم
رقص نورش عشق است
با دوپا سر انگشت
دستها بالای سر
آهنگ باخ به ترک آذری ساز است
باختم صحنه را ای یار
دست ات را بده نیفتم من
از دوباره شروع ساز باخ است
ایندفعه دست‌در دست هم
بزار توی کمرم دست دیگر خود را
برویم ؟ باهم .یک صدا
آه!
#بداهه

#میری/ 5 فروردین 1405

جنگ بود و چشم انتظاری و خویشتن‌داری

_زنده ای سادات؟
_بله
_خدا را شکر

؛اما! وفا نبود….#پریشان💔

جمعه ظهر.14 فروردین #میری

” رولت روسی”

دیشب یک‌دفعه هیجان‌زده داد زدم، دیمونا را زدند! مادربزرگم گفت:《 دختر بیچاره!این روزها چقدر دخترهای مظلوم را کشتند! تا به امروز دویست و بیست تا کودک بی‌گناه را کشته‌اند این خون‌آشام‌ها !》
مادربزرگ اصلاً فرصت نمی‌داد که بگویم دیمونا دختر نیست یا فردو پسر نیست.این روزها تمام دردها و غصه‌هایش با یک تکواژ اوج می‌گیرد و تمام تحلیل های خبری را با آه و گریه میگوید.
بعد لحظاتی گفتم؛ دیمونا یک شهر از اسرائیل اشغالی است که امروز سلحشوران موشکی زدند و مادرجان چه‌ها کردند!! تمام ساختمانهای اصلی شان مورد هدف قرار دادند و تبدیل به خرابه شده است. اعلام کردند در پاسخ به حمله به تأسیسات هسته‌ای نطنز است.
یادتونه است می‌گفتیم انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست.
لازمه زندگی در جهان آینده استفاده از انرژی هسته‌ای برای زیست بشر است.
آنها زیر ساخت‌های ما را در نطنز و فردو می‌زنند،موقع مذاکرات ماده و تبصره صلح را روی انرژی هسته‌ای و عدم غنی سازی و بهره بری ایرانیان بنا می‌کننداما؛ خودشان را ذی‌حق می‌دانند.
حالا مادرجان دیمونا یا فردو اسم دختر باشد یا پسر مهم نیست !
هسته‌ای مهم است !!
یک‌به‌یک در!
شهر دیمونا شهردارش گفته ما فرزندانمان را به مدرسه نمی‌فرستیم زیرا آن‌ها “رولت روسی” نیستند.
آقای شهردار! صدوشصت و هشت دانش آموز میناب ما را به خاک و خون کشیدید.کشتن یک نفر این بی‌گناهان برای دهها مانور حقوق بشر کافی بود.حالا برای یک قرن مظلومیت فرزندان ایرانی، بشر داستانها خواهد نوشت و مطالبه جهانی خواهد کرد.
دیگر اسرائیل جای امنی برای زیستن نیست دیگر خون صد و شصت و هشت طفل مظلوم میناب به خون‌خواهی از همه ظالمان دنیا به جوشش درآمده است.ما انتقام میگیریم.
انتقام انسانیت،انتقام کودکان اپسیتینی، کودکان مظلوم لبنان، انتقام کودک سه روزه ایرانی،کودک شش ماهه زیر آوارها.
فکر رولت روسی نیستید،فکر لانه‌ای برای فرار باشید.
اسرائیل باید از روی زمین محو شود.

✍#میری/3 فروردین 1405
​

ادبیات سهم بزرگی در کنش‌ها و واکنش‌ها دارد.
گاهی ادبیات حماسی است که با کمان ،گرز ،نیزه ، اسب ، رستم و اسفندیار عجین می‌شود.
گاهی ادبیات عشق و عاشقی است که با الفاظ؛ ساقی ، می، خمار همراه است و گاهی ادبیات دعایی که خیر ، رحمت ، مهربانی، شفا ، گشایش و کینه نداشتن از هیچ کس!

یک درنگ!!
آیا کینه همه را باید از دل پاک کنیم ؟
یکی به من بگوید این روزهای جنگی کینه چه کسی را از دل بزداییم؟
شب عید فطر است و توفیق روزه داری و نورانی شدن دلها !
حالا کینه ها را دور بریزیم ؟! توفیق در ماه مبارک عجین دلها بود که روزه داری کردیم!

● اسقف کلیسا اگر در حین دعا از نیزه، شمشیر، تیر و موشک نام ببرد تمام مدعوین هاج‌وواج می‌مانند.
هنگامه رزم، جنگ و خونریزی، مرد میدان حرف از انتقام، مبارزه و مرگ می‌زند نه رفع شدن کینه‌ها!! یا دفع شدن کینه از جهان و شفا برای همه مریضان و خیر برای هههههممممه !!

در فرهنگ مقاومت اسلامی، جنگ از یک درگیری به عرصه‌ای برای اثبات ارزش‌های انسانی و معنوی بدل می‌شود.
موشک ها و موشک‌نوشته‌ها،تجلی پیروزی اخلاقی، فرهنگی، فلسفی و حتی عرفانی است. این نوشته‌ها، نداهایی از پیروزی انسانیت بر درندگی، حق بر باطل و نور بر ظلمت است.
دیگر صحبت از گذشت،رفع کینه، رحمت واین حرفها نیست بلکه آوای هستی است که در پهنه آسمان طنین‌انداز می‌شود و نشان می‌دهد که جنگیدن در این نگاه، نه برای نابودی، بلکه برای دفاع از ارزش‌های برتر و پاسداری از انسانیت است.
می‌دانید و می‌دانیم؛
◇پروردگار عزّوجلّ ،خود اول رحمان و رحیم است اما؛ آن‌جا که می‌گوید :《وَٱقتُلُوهُم حَيثُ ثَقِفتُمُوهُم》،حرف از عزیزٌ ذو انتقامٍ و سلطان مبین است.
شاید خوب باشد برای رجل سیاسی شدن، مدرک یه دوره شاهنامه خوانی هم الزامی شود.
دلمان یک فردوسی می‌خواهد، اگر از تبار ایرانیانیم.
دلمان یه گویش امیر المؤمنین می‌خواهد، اگر آشنا به نهج البلاغه ایم.
دلمان کبریایی کلام وحی را می‌خواهد، اگر با بیست‌و سه سال مبارزه و پیکار پیامبر رحمت للعالمین آشناییم.
■ ادبیات هم مغفول مانده‌ی نیاموختگان معرفت دینی است!"فانتبهوا یا أولی الأبصار!”

امروزه نوشته هاو خطوط گوناگون و پر مغز دلاوران موشک انداز بر روی موشک ، صحنه تجلی هنر و روح است که اقتدار و امید را بر خون بشریت تزریق می‌کند.
باور کنیم امروز هر شلیک به سرزمین های قاتلان کودکان مدرسه میناب ، با هدف اعتلای زندگی و حفظ کرامت انسانی است.

✍ #میری/3 فروردین 405

آقا منم هستما !!👶✊
تو شیر پیل افکنی…..بزن خوب می‌زنی!

مامانم قبلا وقتی می‌شست، روضه بود ،شیر می‌خوردم، یواشکی گریه می‌کرد ولی این روزها وقتی می‌‌برتم دد ،وایساده و جلوی همه هم گریه میکنه!😢

آقا به ابالفضل انتقامت را می‌گیریم!

#میری/1 فروردین 1405

دیروز گویا آفتاب سرد زمستانی اسفند هم طلوع نکرده بود که این قلب و جان و استخوان‌هایم تا شب لرزه افتاده بود.اصلاً اهل باور کردن این ماجرا نبودم.
سحرگاهی که رایحه فراموش‌نشدنی بی‌پدری چون سوز زمستانی صورتم را به شلاق کشید و ضرب آهنگ فراق و تنهایی صحیفه هستی‌ام را از هم گسست.
عکس ماه، ستاره‌های آسمان، آب، صورت مردی آشنا به دیار عشق و مسافر جهان فقاهت و شهادت!
غمی که گویا بخشی از هستی‌ را ربود.
دست بر سر می‌کوبیدم گویی ستاره‌های آسمان در حال تناثر و فرو ریختن بودند و قطره‌های اشک و ضجه از چشمان طلبه مرید تو!
معلم بی‌نظیر، رهبری فرزانه، عارفی وارسته، سیاست‌مداری راست‌گو، قاضی عادل، پدری دلسوز، دانشمندی یکتا!…
قلب‌های مؤمنان از وفات آن ابر مرد الهی به سوگ نشست.
فراقی تلخ که خراش چنگ های زهرآلود از دست دادن مرید برروی قلبم را احساس می‌کردم.
گویی پیکره هستی هم شاهد عروج نورانی تو از بستر زمین به سوی عوالم توحیدی بود و آنجا فرشته ها بر لایه‌های ملکوتی عالم حک کرده بودند:"توفى ولی‌الله".

آتش‌فشانی از غیرت و محبت در دل تک‌تک آزادی‌خواهان عالم برپا کرد که فوران مذاب‌های گدازان آن از اندرون جانشان شعله‌ور خواهدبود.

آیت خدایی جهان مکشوف نشده توحید و ولایت!
خبر شهادت تو شهود ملکوت مظلومیت حسین را به جهان مخابره کرد و قلب‌ها درهم شکست، ملائکه همراه انسان‌ها ضجه می‌زدند چراکه هزاران دریای بی‌پایان در وجود او بود که هیچ حصاری نتوانست او را در خود اسیر کند.
تصور نمی‌کنم ماجرای اقتداراو با شهادتش به انتها رسیده باشد که” بسم‌الله مجریها و مرساها” ادامه دارد و نهایتی است که به دریای توحید و ولایت پیوسته است.
آری این منازل سلوک است و خرق حجاب‌های انبوه دربرابر امام شهید که تحفه‌ای از راه درخشان آل محمد است تا ما را به اسماء حسنای الهی متنعم کند.

امام شهید! آن زمان که جسم دنیایی را به دوش می‌کشیدی با اکناف این کره خاکی در ارتباط بودی، چه رسد به این زمان که دیگر فارغ از تدبیر این بدن خاکی وسعت وجودیت را بیش‌از پیش خواهد کرد.
به خود آمدم دردی جان‌کاه از خویش و بهجتی جان‌فزا از این‌که که ” دور الفقیه فی الحیاته و دور العارف فی المماته"؛ نقش‌آفرینی فقیه در زمان حیات اوست و نقش‌آفرینی عارف پس‌از مرگش".

آقا سیدعلی امام! توان سبقت گرفتن از این ثابت دهر را ندارم، خمیره تشنه مرا به ساحت ولایت و شهادت رهنمون گردان.آمین.

✍ #میری/26 اسفند 404
​