صورت فلک نه ماه بود و نه عقرب و نه دلو اسفندی
دور چرخون خون بود با اسم‌های همدردی
تا باز می‌کردم پیام‌ها شخصی گوشی
توی دل خدا خدا می‌کردم تو هم باشی
یک به یک جواب می‌دادم من
بالا و پایین شخصیت‌های حقیقی و حقوق مانندی
تو یکی پر کشیده بودی در پنهان جستجوهای گوشی
هم قسم می‌شدم با آفتاب و قمر و هر تابش لبخند
که دگر سراغ اسمت نمی‌یایم!
بی مقدمه فوکوس میشد روی پروفایل نامت
دوچشم هلالی ، های دوچشم شهلایم
چند ثانیه با خودم می‌آفریدمت تو را هرچند
این خیال وحشی آرام نمی‌شد باز
می‌خواندمت نوشته‌ای ،آهنگی،عکسی چند
خاک بر سر دنیا و من و تو و درنگ
خاک عقل سرمه زندگانی من شد
ای خدا خاک را بر سر جا کن
من را یکبار با عزرائیل فرشته‌ات تا کن
من که از او نمی‌ترسم آماده‌ام مرده‌‌ام ماه‌هاست
او زمن فرار می‌کند این روزها
جالبه دنیای روزگار دیوانگی‌ام
پرشده چوب خط‌های پریشانی
گاه عزرائیل می‌خندد گاه فرشته‌ی وحی
من شدم سیر از این همه سرگردانی
شاید امشب به مدد ساعت هشت
آن امام رئوف راحتم گرداند
من شوم او، اوشود دلسوز شهادت من
شاهد و شهد را بگرداند
روزها و شبای دلواپسی ز دوری اش را برمن
کوته و کوته تر گرداند
توی ایوان طلا بنشاند مرا روزی
از برای ام اسفند خادمان بگرداند
چاکرم در این واپسین ساعات شب آخر
شب برای آغوش باز گرداند
عاشق بی نصیب‌ام من
یک عنایتی مرا بگرداند.آمین

شب آخر ماه صفر / 21 مرداد 1405
✍#میری

دلم یک جرعه ناب می‌خواهد از بهار و بهارنارنج.
دامن بهار نارنج‌اش برای من و بهارش برای تو.
بوی نارنج‌اش کوچه‌ها را عاشق می‌کند
بهار هم می‌آید دستانشان رامی‌گیرد و تا لب جوی، غلطان‌شان می‌کند.
نسیم سنگهای سفید و سرخ را در آب می‌‌پراکندو قُلُپ قلپ آب صورتشان رامی‌نوازد.
من دوباره اینجا نشسته‌ام!
کنار چشمان تو!
قطره شبنمی که بوی بهارنارنج گرفته است.
#میری/ 16 فروردین

😭
سخت است ماندن بدون تو روزها
تو رفتی و من ماندم و این دردها
من هم با تو پر می‌کشیدم ای کاش ها
صورت نبود،قلبی که شکست این روزها

#میری/ 5 فروردین 1405

#داستانک

جنگ بود و چشم انتظاری و خویشتن‌داری

_زنده ای سادات؟
_بله
_خدا را شکر

؛اما! وفا نبود….#پریشان💔

جمعه ظهر.14 فروردین #میری

” رولت روسی”

دیشب یک‌دفعه هیجان‌زده داد زدم، دیمونا را زدند! مادربزرگم گفت:《 دختر بیچاره!این روزها چقدر دخترهای مظلوم را کشتند! تا به امروز دویست و بیست تا کودک بی‌گناه را کشته‌اند این خون‌آشام‌ها !》
مادربزرگ اصلاً فرصت نمی‌داد که بگویم دیمونا دختر نیست یا فردو پسر نیست.این روزها تمام دردها و غصه‌هایش با یک تکواژ اوج می‌گیرد و تمام تحلیل های خبری را با آه و گریه میگوید.
بعد لحظاتی گفتم؛ دیمونا یک شهر از اسرائیل اشغالی است که امروز سلحشوران موشکی زدند و مادرجان چه‌ها کردند!! تمام ساختمانهای اصلی شان مورد هدف قرار دادند و تبدیل به خرابه شده است. اعلام کردند در پاسخ به حمله به تأسیسات هسته‌ای نطنز است.
یادتونه است می‌گفتیم انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست.
لازمه زندگی در جهان آینده استفاده از انرژی هسته‌ای برای زیست بشر است.
آنها زیر ساخت‌های ما را در نطنز و فردو می‌زنند،موقع مذاکرات ماده و تبصره صلح را روی انرژی هسته‌ای و عدم غنی سازی و بهره بری ایرانیان بنا می‌کننداما؛ خودشان را ذی‌حق می‌دانند.
حالا مادرجان دیمونا یا فردو اسم دختر باشد یا پسر مهم نیست !
هسته‌ای مهم است !!
یک‌به‌یک در!
شهر دیمونا شهردارش گفته ما فرزندانمان را به مدرسه نمی‌فرستیم زیرا آن‌ها “رولت روسی” نیستند.
آقای شهردار! صدوشصت و هشت دانش آموز میناب ما را به خاک و خون کشیدید.کشتن یک نفر این بی‌گناهان برای دهها مانور حقوق بشر کافی بود.حالا برای یک قرن مظلومیت فرزندان ایرانی، بشر داستانها خواهد نوشت و مطالبه جهانی خواهد کرد.
دیگر اسرائیل جای امنی برای زیستن نیست دیگر خون صد و شصت و هشت طفل مظلوم میناب به خون‌خواهی از همه ظالمان دنیا به جوشش درآمده است.ما انتقام میگیریم.
انتقام انسانیت،انتقام کودکان اپسیتینی، کودکان مظلوم لبنان، انتقام کودک سه روزه ایرانی،کودک شش ماهه زیر آوارها.
فکر رولت روسی نیستید،فکر لانه‌ای برای فرار باشید.
اسرائیل باید از روی زمین محو شود.

✍#میری/3 فروردین 1405
​