انگشتری بود و انگشت نبود
ظریف در تار مژه بود؛اما نبود
این واژه‌های شلوغ ، دل را برده است
تنظیم دکور ،ظرافت را تمام کرده است
…..

شاعر شدم و رفت از دست همه چیز🙈☺️
البته؛
شعرهایم هم مثل متن هایم ، تراش الماس نخورد!!
مقصرش استاد بود که با همه آش خورد و با ما چای نخورد!

جمعه/ساعت 4 عصر/ 12 دی ماه و شب 13 رجب

برف سفید کردستان می‌خواهم خنکم کن

لباس سفید دهد تا رهایم کند

اینقدر در نار دخترانه ی بی وقت سوختم

مجنون آمد و به رثایم ناله سر کند

این درد به‌تاریخ نانوشته های بشر نانوشته است

وقت است مخفی اش کنیم تا عمر ، سرکند

ساعت ۱۰ شب /۷ دی

گاهی فقط یه سلام تو شوق راه رفتن است
سرود حال درونم ، به یک سلام کردن است
به شوق انتظار تو
لابه‌لای کانتکت ها
نگاه به پروفایل تو
امید بودن است

چه کرده ای که تا به نام تو می‌رسم
صدای نبض درونم شنیدنی می‌شه
چه گشته است که خودم نمی‌دانم
ضربان قلبم شمردنی میشه
کجا چه خطا کرده ام که ذوق نگاه ات هست دنبالم
میان همزدن غذا و تدریس و خوانش با شوق ام
میان روضه به من گفته ای ،من هستم
سر اذان بیایی دست در دستم
کنار جانماز من بنشستی خیره به دو چشمانم
منتظر اشک تا لمس کنی قطره های شبنم نور و بگویی، من هستم
برای رنگ میان شقایق تو .
کنار تو تا ابد هستم

#میری/ساعت ۲ و نیم بعد از ظهر
۷ دی ماه

گاهی چه خوبها خوبتر می‌شود
و گاهی خوبترها وارونه می‌شود

ارغوان! اشک گهربار درون
شده لبریز کنار ساحل
ارغوان،سوز صلابخش نماز
نیمه شب رقص کنار تربت
دستهایت
یک نگاهت،ارمغان ثانیه ها
ارغوان،صبر زمین!
تو خلاصه شده ای در نقطه
نقطه نون کنار الف قامت تو
ارغوان لختی آرام بمان!
کرد"سوء تفاهم” کار را به تمام
قلب سرخ واداده،شد ارغوانی دائم
قبض شد ریتم دم و بسط شده اشک درون
ارغوان رفت با بی انصافی
سایه اش کرد خموش، صفای زبون
خنده کردم با گریه تموم عمر و
کس ندانست نغمه ناخوانده این سوز درون

#میری/ 3 دی ماه 1404

ادامه »

شورم گذر کرد از درد آشنای دل
من مانده ام به تمنای صوت دل

گاهی دلم به نوایش غم می‌خورد
گاهی به همره لب لبخند می برد

از دل برون رفتنی نیست آنکه باز کرد
از هر دریچه ی جانم سازصبای دل

گاهی برای نبودن ثانیه ثانیه می‌شمارم
این سخت روزهای گذر زمان دل

عمری که دل سپرده بودم به قضای خدا
امروز التماس می‌کنم به قضای ابد برای دل
سه‌شنبه، ۱۱ شب، ۱۲ آذر