حالت صحرا پردرده!

بغض عجیبی توی سینه است

چشمهای زینب ،چشم براهه!

دستهای زینب ؛ جبرئیله

آغوش او ؛ غم و نوحه ی ربابه.

اما

تموم غصه اش ؛ غم یاره!

بی وفا نبودی حسین!

اینهمه درد و من؟!

منی که نازدانه ی زهرا هستم

دردانه علی بودم!

آسایش و همسر جعفر و مادر عون ام!

منی که هیچ مردی !کلام آخرم نشده بود

منی که از ندیدن تو ،خانه بخت شد جهنم حیاتم!

بدون تو….وای!

با اینهمه کودک مدافع حرم ات!…وای

با زنان شهیدان جان برکف ات!…وای

با دردانه و یادگار ولایت ات؟!! با تن رنجورِ و قلب غمزده اش!

چطور دلت آمد !!بی انصاف ! حسین!!!

از همه بدتر این نگاههای مسموم بی غیرتان به خیام ات را چ چ چ کنم؟؟!!

من و این همه درد!!

یا صاحب الزمان! یا صاحب الزمان! أغثنی

غروب عاشورا 1404/یکشنبه

موضوعات: تاریخ اهل بیت وفرزندانشان علیهم السلام, اخلاق وسیر وسلوک
[چهارشنبه 1404-04-18] [ 12:01:00 ب.ظ ]